SPORT 24 - Στέλιος Μαρκάκης

Μη μπλέξουμε τώρα με το γιατί γιορτάζεται 1^η Ιανουαρίου και όχι –όπως είναι πιο λογικό- μέσα στην Άνοιξη το νέο έτος.
Το ποστ για την γιορτή των Χριστουγέννων προκάλεσε, καθώς διαπιστώνω, γόνιμη συζήτηση
(με τις γνωστές, αναμενόμενες εξαιρέσεις των… θεοσεβούμενων υβριστών, των οποίων η μισαλλοδοξία είναι, ωστόσο, δεδομένη και σήμα-κατατεθέν του τρόπου σκέψης τους)
και αυτό αρκεί.

Έτσι κι αλλιώς, το πότε εορτάζεται ένα «νέο έτος» είναι ένας a priori αυθαίρετος ορισμός και το «λίγες μέρες αφότου η μέρα έχει αρχίσει να μεγαλώνει», προσωπικά, μου κάνει μια χαρά.
Καλή χρονιά εύχομαι, λοιπόν, σε όλους όσους αγαπώ, σέβομαι και εκτιμώ (ευτυχώς, είναι η συντριπτική πλειονότητα).

Με υγεία πάνω απ’ όλα. Όταν υπάρχει αυτή, όλα τα υπόλοιπα (ευτυχία, αγάπη, πολλές χιλιάδες γιούροζ κ.λπ.) μπορούν να έρθουν. Αν δεν υπάρχει, βράστε τα και τα γιούροζ: δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε ευτυχία, ούτε αγάπη (ούτε γούστο, επίσης, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα).

Σε όσους δεν αγαπώ, δεν σέβομαι και δεν εκτιμώ (ευτυχώς είναι ελάχιστοι) δεν θα υποκριθώ ότι εύχομαι κάτι. Δεν εύχομαι και τίποτε κακό βέβαια, αλλά σίγουρα ούτε και κάτι καλό. Ελπίζω να έχουν φίλους και αγαπημένους, να τους το ευχηθούν εκείνοι. Από μένα δεν έχουν να ελπίζουν κάτι παρόμοιο, όπως σίγουρα δεν έχω να ελπίζω κι εγώ.

Μ’ αυτό το μήνυμα σας αφήνω να αλλάξουμε από δω το χρόνο,
Και αύριο το μεσημεράκι –να έχουμε ξυπνήσει όλοι καλά πρώτα- θα ανεβάσω και το ποστ που ήδη έχω γράψει, για τον… κύκλο των χαμένων αντιπροέδρων της Σούπερ Λίγκα και το τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει αυτός ο επαναλαμβανόμενος αποχαιρετισμός.
Είπαμε άλλωστε: τώρα είναι ώρα για να διασκεδάσουμε και να ευχηθούμε το καλύτερο για όσους έχουμε στην καρδιά μας.
Από αύριο, όμως… πίσω στη δουλειά. Μακάρι να υπήρχε τρόπος να είναι μια δουλειά χωρίς γκρίνια, αλλά, δυστυχώς, είναι. Lousy, but someone’s go to do it…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!